czytelnia

"APOSTOŁ TRZEŹWOŚCI. Vademecum duszpasterstwa trzeźwości", Zespół Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski, Płock 2006, ss. 12-44.

     Publikujemy w tym miejscu fragmenty "Apostoła Trzeźwości" - pomoce dla duszpasterzy trzeźwości. Obecnie są to materiały na XXXIX Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu (dalej jako skrót: TMoTN). Są to fragmenty publikacji Zespołu Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski. Zamówienia na "Vademecum" przyjmuje Sekretarz Zespołu, ks. Zbigniew Kaniecki. Planujemy utworzyć na naszej stronie odrębny dział pomocy duszpasterskich. Do tego czasu materiał tego typu znaleźć można w tym miejscu, a więc w "Czytelni". Zapraszamy duszpasterzy do odwiedzania naszej strony i jej współtworzenia.

XXXIX Tydzień Modlitw
o Trzeźwość Narodu

26 LUTEGO - 4 MARCA 2006 ROKU

* program TMoTN *  niedziela * poniedziałek *  wtorek * środa *
*czwartek * piątek *  sobota *

INSTRUKCJA DUSZPASTERSKA NA TYDZIEŃ MODLITW O TRZEŹWOŚĆ NARODU

1. Alkoholizm należy dzisiaj do największych zagrożeń moralnych naszego społeczeństwa. Już od 39 lat przeżywając na początku Wielkiego Postu Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu, uświadamiamy sobie naszą odpowiedzialność za zbawienie sióstr i braci uzależnionych od alkoholu.
2. TM o TN jest realizowany w ramach duszpasterstwa zwyczajnego i nadzwyczajnego, które stawia sobie na celu:
     a) wyrobienie u wiernych odpowiedniej postawy wobec alkoholików
     b) wychowanie do trzeźwości
     c) kształtowanie nowych obyczajów
     d) osobisty przykład abstynencji i modlitwy
3. Duszpasterstwo trzeźwościowe prowadzi się m.in. przez głoszenie kazań, katechezy, nabożeństwa.
4. TM o TN jest tygodniem refleksji nad trzeźwym a zarazem radosnym sposobem spędzania wolnego czasu (od ostatniej niedzieli karnawału do środy popielcowej). Jest tej czasem modlitwy i pokuty w intencji tych, którzy nadużywają napojów alkoholowych (od środy popielcowej do I niedzieli Wielkiego Postu).
5. Aby dobrze przeżyć TM o TN należy w niedzielę 26 lutego 2006 r. przygotować w kościele stół, na którym należy wyłożyć Parafialną Księgę Trzeźwości. Niech przy tym stole trzeźwości dyżur pełni osoba ciesząca się dużym autorytetem religijnym i moralnym w parafii.
7. W niedzielę i wszystkie dni TM o TN korzystamy z pomocy liturgicznych zawierających WPROWADZENIE do liturgii i MODLITWĘ WIERNYCH.
8. W niedzielę proponujemy następujące ogłoszenie:

     "Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy dni Modlitw o Trzeźwość Narodu. Jest w naszej tradycji, że Wielki Post przeżywamy podejmując różnego rodzaju umartwienia. Między innymi wielu z nas rezygnuje z picia alkoholu, czy palenia tytoniu. Prosimy Was, abyście uzewnętrznili to zobowiązanie składając podpis w Księdze Trzeźwości. Ci którzy piją, że w imię Chrystusa ukrzyżowanego walczą ze swoją słabością. Nie pijący dają świadectwo, że życie bez alkoholu może być radosne i pełne. Dlatego zachęcamy do uzewnętrznienia swojego stylu życia bez alkoholu, nawet tych, którzy kiedyś takie zobowiązanie składali na całe życie. Jest to wasze ponowienie tych przyrzeczeń, a dla parafii świadectwo, że są wśród nas ludzie niepijący, ludzie traktujący poważnie Wielki Post, Kościół i jego Pasterzy."

     Propozycja wpisu do Parafialnej Księgi Trzeźwości:

"Post nasz nie byłby doskonały, gdybyśmy nie wstrzymali się od napojów alkoholowych. Każdy z nas w duchu pokuty i przebłagania odmawiać sobie będzie nawet lżejszych trunków i w tym duchu będzie apostołował pośród swojego otoczenia." Kard. Stefan Wyszyński      Jako uczeń Chrystusa, mając świadomość moralnych i społecznych skutków picia alkoholu postanawiam podjąć dobrowolnie zobowiązanie abstynencji od spożywania napojów alkoholowych. Ponadto nie będę napojów alkoholowych kupował, ani nikogo nimi częstował. Zobowiązanie to podejmuję na okres WIELKIEGO POSTU (tj. od 26 lutego do 15 kwietnia 2006 r.) w wiadomej sobie intencji i uzewnętrzniam niżej złożonym podpisem.

• Dzień wdzięczności Bogu za Jana Pawła II i jego naukę o wolności i trzeźwości człowieka
• Modlimy się za podejmujących decyzję rezygnacji z używania napojów alkoholowych, kupowania ich i częstowania nimi

• Dzień wdzięczności Bogu za Krucjatę wyzwolenia Człowieka - Dar Ruchu Światło-Życie dla Jana Pawła II
• Modlimy się za rodziny alkoholików i pijaków

• Dzień wdzięczności Bogu za Krucjatę Niepokalanej dzieci i dorosłych - jako odpowiedź na objawienia fatimskie i naukę Jana Pawła II o roli Maryi w życiu człowieka
• Modlimy się za należących do ruchów, stowarzyszeń i pracujących w organizacjach apostolstwa trzeźwości

• Dzień wdzięczności Bogu za Ruch Trzeźwości im. św. Maksymiliana Kolbego jako kontynuację dzieła trzeźwości podejmowanego przez Bractwa Trzeźwości w XIX i XX wieku
• Modlimy się za uczestników spotkań w grupach samopomocowych (AA, Al-Anon, Al-Ateen, DDA)

• Dzień wdzięczności Bogu za sierpień jako miesiąc abstynencji
• Modlimy się za pracowników lecznictwa odwykowego i instytucji pracujących nad trzeźwością narodu

• Dzień wdzięczności Bogu za beatyfikację apostoła trzeźwości o. Honorata Koźmińskiego
• Modlimy się za nauczycieli i wychowawców

• Dzień wdzięczności Bogu za beatyfikację ks. Bronisława Markiewicza, apostoła trzeźwości
• Modlimy się za kapłanów i świeckich apostołów trzeźwości

Czytania: Oz 2,16.17b.21-22; 2 kor 3,1b-6; Mk 2,18-22
Dzień wdzięczności Bogu za Jana Pawła II i jego naukę o wolności i trzeźwości człowieka
Modlimy się za podejmujących decyzję rezygnacji z używania napojów alkoholowych,
kupowania ich i częstowania nimi

Wprowadzenie do Mszy Św.

      Dzisiaj zapewnia nas Chrystus: "Gdzie dwaj albo trzej są zebrani w imię Moje, t am Ja jestem pośród nich". Cieszymy się obecnością Zbawiciela, ponieważ tam, gdzie On jest, tam ludzie nie są sami. Zawsze On pomoże gdy przeżywa człowiek samotność, kłopoty ma problemy. Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy XXXIX Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. W tym roku przeżywamy go w duchu wdzięczności Bogu za Ojca św. Jana Pawła II, który swoimi słowami przyczynił się do podjęcia apostolstwa trzeźwości przez wielu Polaków. To jego nauczanie było źródłem powstanie ruchów apostolstwa trzeźwości w Polsce (Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, Krucjaty Niepokalanej, Ruchu Trzeźwości im. św. Maksymiliana Kolbego) oraz wielu stowarzyszeń i organizacji trzeźwościowych. Jego nauczanie przyczyniło się, iż wielu naszych braci i sióstr podjęło decyzję rezygnacji ze spożywania napojów alkohol owych, niekupowania ich i nieczęstowania nimi. W tym pierwszym dniu Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu dziękujemy Bogu za te osoby, które podjęły taką decyzję z troski o swoje i innych zbawienie.
      Chrystus jest pośród nas, aby okazać na, miłosierdzie i pojednać nas z Bogiem. Do Jezusa wołajmy więc z ufnością przepra szając za nasze grzechy.

- Panie, Ty nas wyzwalasz z grzechów. Zmiłuj się nad nami.
- Chryste, Ty zwyciężyłeś śmierć i obiecujesz nam życie wieczne. Zmiłuj się nad nami.
- Panie, Ty otwierasz przed nami bramy królestwa niebieskiego. Zmiłuj się nad nami.

Kazanie

"Śmierć Jana Pawła II i następujące po niej dni były dla Kościoła i świata w widoczny sposób czasem łaski"

Benedykt XVI, Kaplica Sykstyńska 20.IV.2005 r.

Wstęp
     Mamy jeszcze przed oczyma szczelnie wypełniony wiernymi plac św. Piotra w Rzymie i okoliczne ulice. Na środku placu na ziemi postawiono trumnę z ciałem Jana Pawła II. Tych ludzi zebrał wokół siebie On, ten który odszedł do Ojca. Tak jak za życia tak i po śmierci wokół Jego osoby zgromadzili się wyznawcy różnych religii, przedstawiciele różnych państw by po raz ostatni zaświadczyć jak ważną osobą na przełomie tysiącleci był Ten Papież. Może nie do końca zgadzali się z Jego nauką, ale nie można było obok niej przejść obojętnie. I to był jeden z wielkich fenomenów Jana Pawła II. Jednoczenie ludzi. Ten cud powtórzył się w czasie pogrzebu. Zastanówmy się wspólnie nad wielkim przesłaniem Ojca św., które zawarte zostało w dwóch zdaniach wypowiedzianych podczas inauguracji pontyfikatu dnia 22 października 1978 r.

Rozwinięcie
     1.Pierwsza homilia papieża Jana Pawła II zapowiadała, może jeszcze nie wprost, czym ten pontyfikat będzie się charakteryzował. "Nie lękajcie się" i "otwórzcie drzwi Chrystusowi" to dwa zdania, które opisywały w skrócie posługę Ojca św. Konsekwentna wierność temu programowi sprawiła, że Benedykt XVI mógł mówić o śmierci Jana Pawła II jako o "czasie łaski".
     2.Sam nie lękał się wychodzić do świata z Chrystusowym przesłaniem. Podążał nawet do tych krajów gdzie katolicy stanowili mniejszość. Podróżował tam gdzie rządziły inne obce chrześcijaństwu dyktatury. Spotykał się z ludźmi w różnych strefach geograficznych.
     3.Wychodził do tych, którzy byli pokrzywdzeni przez los, jaki zgotowali im inni lub sami z własnego wyboru taki los wybrali. Wyciągał ręce do więźniów, bezdomnych, narkomanów, alkoholików, ludzi sparaliżowanych i dotkniętych śmiertelną chorobą. Przypomnijmy słowa skierowane do Rodaków w roku 1987 o potrzebie wysiłku na polu trzeźwości. "Maryjo, Królowo Polski, bądź nadal natchnieniem tych wszystkich, którzy walczą o trzeźwość swych bliźnich, o trzeźwość siebie samych. O trzeźwość narodu. Jestem szczególnie wdzięczny tym, którzy podejmują inicjatywy w tej dziedzinie - zwłaszcza w miesiącu sierpniu, a także w czasie przygotowania do tej papieskiej pielgrzymki. Nie wolno tych inicjatyw ośmieszać i pomniejszać! Nie wolno! Zbyt wysoka jest stawka, o którą chodzi. Wiemy to dobrze z historii. Zbyt wysoka jest stawka! I trzeba tutaj iść pod prąd! Pod prąd społecznego nawyku i płytkiej opinii. Pod prąd ludzkiej słabości. Pod prąd źle rozumianej 'wolności'. Wolność nie została człowiekowi dana przez Stwórcę do tego, ażeby niszczył siebie i drugich. Wolność to nie jest samowola. Maryjo, Królowo Polski, Pani Jasnogórska, bądź natchnieniem polskich sumień. Bądź naszą Matką i Wychowawczynią! Nie zrażaj się naszymi słabościami. Bądź dla nas wymagająca! W tej godzinie Jasnogórskiego Apelu dziękuję Ci za wszystkich, którzy walczą o życie nie narodzonych. I którzy walczą o życie i zdrowie całego narodu, każdego człowieka zagrożonego nałogiem." (Apel Jasnogórski, czerwiec 1987 roku)
      4.Upominał się o poszanowanie praw każdej osoby, od poczęcia do naturalnej śmierci.
      5.Mówił w imieniu tych, którym systemy totalitarne odebrały prawo głosu. W sposób wyraźny głos Papieża jako adwokata zniewolonych zabrzmiał na polskiej ziemi w roku 1979 podczas pierwszej pielgrzymki, a potem w 1983 podczas drugiej wizyty. W czasie pierwszej pielgrzymki przypominał nam Polakom o innych narodach słowiańskich, które jeszcze znajdują się w okowach komunizmu.
      6.Szczególną troską otaczał młodzież. Jest ona najbardziej narażona na złe prądy współczesnego świata. Nie bał się mówić jej o rzeczach trudnych i zachęcał do wyrzeczeń. Po dwudziestu sześciu latach pontyfikatu można mówić o pokoleniu Jana Pawła II. On to pokolenie wychował, właściwie je ukształtował.
     7. Pamiętamy apele z którymi zwracał się przy różnych okazjach. Ostatni z tych apeli to przestroga przed wojną w Iraku, a wcześniej jeszcze próba mediacji by do tej wojny nie doszło. Wielokrotnie błagał o litość dla porwanych, którzy stali się zakładnikami różnych grup terrorystycznych.

Zakończenie
     Na naszych oczach odchodził do domu Ojca Papież o którym już za życia mówiono "wielki". Na ten tytuł zasłużył sobie poprzez konsekwentną obronę człowieka. Czynił to bo tak nakazywała Mu Ewangelia Chrystusa, którą strzegł i głosił współczesnemu światu. Robił to z żelazną konsekwencją. Była to droga wiodąca do świętości. Obyśmy i my wpatrzeni w ten świetlany przykład starali się chociaż w części podążać drogą świętości Jana Pawła II. By "czas łaski" stał się także i naszym udziałem.

(o. Krzysztof Kościelecki OFMCap.)

Modlitwa wiernych

Do Chrystusa, który jest sprawcą naszej nadziei i radości, módlmy się z ufnością.

1. Za Kościół, aby zawsze był twierdzą i ostoją dla swoich dzieci, zagubionych w wirze doczesności.
2. Za Naród polski, aby na nowo odkrył wartość życia bez alkoholu.
3. Za kapłanów, aby przez codzienną pracę i modlitwę budzili w wiernych tęsknotę za życiem w łączności z Bogiem bez nałogów.
4. Za mężów i ojców rodzin, aby trudności z jakimi spotykają się na co dzień, nie sprowadzały ich na drogę załamania i pijaństwa, lecz pobudzały do głębszego zaufania Bogu.
5. Za zmarłych, aby jak najszybciej uzyskali dar oglądania Boga.
6. Za nas samych, abyśmy zrozumieli potrzebę czasów obecnych i przykładem życia apostołowali na rzecz trzeźwości Narodu.

Wszechmogący wieczny Boże, który nie chcesz śmierci grzeszników lecz ich nawrócenia, spraw łaskawie, abyśmy powstali z grzesznych nałogów, zasłużyli na pokój i radość w życiu doczesnym, w przyszłym zaś życiu dostąpili chwały. Przez Chrystusa Pana naszego.

Na rozesłanie

     Nie lękajmy się Boga. On pranie być kochany. Z miłości do Boga podejmujmy każde działanie, które przybliża zbawienie nam i naszym bliźnim. Bądźmy też gotowi do podjęcia postu polegającego na rezygnacji z napojów alkoholowych.
     Prośmy Pana i Stwórcę naszego, aby nam błogosławił.

Czytania: 1P 1,3-9; Mk 10,17-27

Dzień wdzięczności Bogu za Krucjatę Wyzwolenia Człowieka - Dar Ruchu Światło - Życie dla Jana Pawła II
Modlimy się za rodziny alkoholików i pijaków

Wprowadzenie do Mszy Św.

       Bóg powołał nas do życia w wolności. Człowiek niestety często traci wolność popełniając grzech. Chrystus pragnie nas obdarzyć na nowo wolnością przebaczając nasze przewinienia. Papież Polak prosił nas: "Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu". Dziękujemy dzisiaj Bogu za ogłoszenie przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jako odpowiedź na prośbę Jana Pawła II. Prośmy w tej eucharystii za wszystkich, którzy mają w swoich rodzinach alkoholików i pijaków. Niechaj doczekają się dnia, gdy ich bliscy staną się ludźmi wolnymi od alkoholu. Niechaj Bóg okaże nam swoje miłosierdzie i przebaczy nasze zwątpienia iż On jest wszechmocny. Przeprośmy Boga za nasze grzechy.

Rozważanie

Krucjata Wyzwolenia Człowieka

     Krucjata Wyzwolenia Człowieka jest formą chrześcijańskiego świadectwa życia, formą apostolstwa w oparciu o naukę Kościoła. Jest chrześcijańską drogą do wyzwolenia człowieka. Została podjęta przez Ruch "Światło - Życie" w odpowiedzi na apel Papieża Jana Pawła II skierowany do Polaków w dniu 23 października 1978r.: "Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu". KWC wyrosła z Ruchu "Światło - Życie", ale nie ogranicza się tylko do niego. Obejmuje szerszą grupę ludzi. Do Krucjaty mogą należeć i należą osoby, które nigdy nie miały kontaktu z ruchem oazowym.
     Krucjata Wyzwolenia Człowieka została uroczyście ogłoszona podczas pierwszej wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Polsce, na lotnisku w Nowym Targu 8 czerwca 1979r. Swój program opiera na teologii wyzwolenia głoszonej przez Papieża Jana Pawła II. "Wyzwolenie jest rzeczywistością wiary wpisaną głęboko w wybawicielską misję Chrystusa, w Jego dzieło, w Jego nauczanie", "Chciałbym dodać, że my, Polacy, mamy swoją własną teologię wyzwolenia, jest ona bardzo głęboko wpisana w dzieje naszej Ojczyzny. Wiemy, że Chrystus w najgorszych czasach tych dziejów był dla nas natchnieniem i źródłem, ażeby nie rezygnować z wolności człowieka i wolności narodu" (21,02.1979 r.).
     Wszelką działalność podejmowaną na rzecz wyzwolenia człowieka, narodu, czy w ogóle ludzkości należy widzieć jako kontynuację zbawczej misji Chrystusa, której program On sam proklamował w następujących słowach: "Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, abym uciśnionym odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana" (Łk 4,18-19). Zbawienie, które przynosi Chrystus musi być pojmowane jako wprowadzenie do nowego życia. Jest to równoznaczne z wewnętrzną przemianą człowieka, z odkupieniem i wyzwoleniem go z niewoli grzechu i z powstaniem w nim nowego człowieka.
     Wyzwolenia człowieka może dokonać tylko Chrystus. Tylko opierając się na Jego słowie, na prawdzie, którą On przyniósł, człowiek może stać się człowiekiem wolnym, Krucjata Wyzwolenia Człowieka zrodziła się ze zrozumienia podwójnej prawdy. Pierwszej, że człowiek posiada wielką godność dzięki Chrystusowi i że ta godność związana jest z jego wolnością. l drugiej, że obok nas jest wielu ludzi, którzy znajdują się w niewoli grzechu, przez co utracili poczucie wielkości i godności. Krucjata jest wspólnotą ludzi, którzy w oparciu o misję Chrystusa i w zjednoczeniu z Nim, podejmują misję wyzwalania serc z niewoli zła. Jest walką o człowieka zagrożonego przez alkoholizm, nikotynizm, narkomanię, lęk i wszelkie zło poniżające jego godność. Nie własnymi siłami, ale mocą zjednoczenia z Chrystusem, na wzór Maryi stojącej pod krzyżem. Formuła wyzwolenia objawiona przez Chrystusa brzmi: "Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli" (J 8,32). Wolność w najgłębszej swej istocie jest dobrowolnym uzależnieniem się od prawdy. Osoba realizuje swoją wolność wtedy, kiedy żyje prawdą. Człowiek staje się wolny o tyle, o ile dochodzi do poznania prawdy, o ile ona kieruje jego wolą. Jeżeli nasza wola jest całkowicie poddana światłu prawdy, jeżeli świadomie wybiera to, co rozum ukazuje jako prawdę i wartość, wtedy stajemy się nowym człowiekiem, bo nosimy w sobie laskę Bożego życia. Nowy człowiek - to człowiek wolny.
     Istotą wolności jest uczynienie daru z siebie na rzecz większej wartości, służenie drugiemu człowiekowi. Człowiek "nie może odnaleźć się w pełni inaczej jak tylko poprzez bezinteresowny dar z siebie samego" (KOK 24). Im bardziej człowiek realizuje siebie poprzez bezinteresowny dar z siebie, tym bardziej jest wolny. Człowiek wolny - to człowiek zakochany w Krzyżu Chrystusa i zatroskany o życie, które obok marnieje. Należący do Krucjaty starają się zatem iść za Chrystusem drogą prawdy i miłości, dając świadectwo życia człowieka wolnego. Wyrzekają się sami wszelkich nałogów i pomagają innym w uwolnieniu się od nich. Podejmują całkowitą abstynencję od alkoholu i innych narkotyków. Przeciwstawiają się towarzyskiemu zwyczajowi picia, propagując wszelkie spotkania i uroczystości bez alkoholu. Swoją postawą pragną podtrzymywać słabych i zalęknionych i podawać pomocną dłoń tym, którzy nie mogą już wyzwolić się o własnych siłach.

(Zofia Ziarko)

Modlitwa wiernych

Przez Jezusa Chrystusa, który pokonał wszelkie zło i swoim naśladowcom daje siłę do nawrócenia i przemiany życia, zanośmy do Boga pokorne prośby.

1. Za przyczyną Maryi Matki Kościoła módlmy się za Kościół św., by gromadził rozproszonych, dawał nadzieję pokrzywdzonym i niósł światło wiary nie znającym Boga. Ciebie prosimy...
2. Przez wstawiennictwo Królowej Apostołów módlmy się za Ojca Świętego, biskupów i kapłanów, aby zawsze gorliwie służyli tym, którzy potrzebują duchowego wsparcia. Ciebie prosimy...
3. Naśladując Maryję, pokorną Służebnicę Pańską, prośmy za wszystkich, którzy podejmują inicjatywy prowadzące do życia w trzeźwości naszych Rodaków, aby w nas znaleźli gotowych do współpracy apostołów trzeźwości oraz żeby ich poświęcenie wydało owoce. Ciebie prosimy...
4. Wzywając Wspomożycielski Wiernych, módlmy się za władze państwowe, by stanowiły prawa służące dobru obywateli. a także za wszystkich dobrowolnych abstynentów, aby ich przykład pociągał innych do życia bez alkoholu. Ciebie prosimy...
5. Przez wstawiennictwo Maryi Królowej Polski módlmy się za wszystkich, którym bliska jest sprawa trzeźwości Narodu, by nie zrażali się brakiem widocznych owoców na niwie trzeźwości, ale trwali w tej pracy i oddawali siebie na służbę Bogu w kształtowaniu cnoty trzeźwości potrzebnej do zbawienia oraz otrzymali od Boga moc i radość na tej drodze życia. Ciebie prosimy...
6. Za przyczyną Niepokalanej, Jutrzenki wolności, prośmy za nas samych, abyśmy umieli ochotnie odpowiadać na wszelkie wyzwania współczesnego świata. Ciebie prosimy...

Boże, z Twojej woli w łonie Maryi Panny Twój Syn Jednorodzony stał się człowiekiem, aby przez Krzyż poprowadzić nas do chwały zmartwychwstania, wspieraj nas ustawicznie swoją łaską na drodze życia wiecznego. Przez Chrystusa Pana naszego.

Na rozesłanie

     Podczas ziemskiego życia otrzymujemy wiele znaków mówiących o trosce Boga o nas. Odpowiedzmy Bogu decyzją przyjęcia wszystkiego co pomoże nam stawać się ludźmi wolnymi. W tej pracy nad sobą niechaj nam towarzyszy błogosławieństwo Boga.

Czytania: 1 P ,10-16; Mk 10,28-31

Dzień wdzięczności Bogu za Krucjatę Niepokalanej dzieci i dorosłych jako odpowiedź na objawienia fatimskie i naukę Jana Pawła II o roli Maryi w życiu człowieka
Modlimy się za należących do ruchów, stowarzyszeń i pracujących w organizacjach apostolstwa trzeźwości

Wprowadzenie do Mszy Św.

      W czasie objawień fatimskich Matka Boża powiedziała do Łucji: "Moje Serce będzie dla ciebie schronieniem i drogą, która zaprowadzi cię do Boga." Właśnie w Sercu Niepokalanej znajdujemy odpowiednie bezpieczeństwo i możliwość rozwoju. W tym też Sercu jest pewna droga do Jezusa, który jest celem naszego życia. Niech Bóg będzie uwielbiony za Krucjatę Niepokalanej dzieci i dorosłych, dla powstania której inspiracją były słowa Jana Pawła II. Powierzamy w tej eucharystii Bogu należących do ruchów, stowarzyszeń i pracujących w organizacjach apostolstwa trzeźwości. Za małe zaangażowanie w podejmowaniu starań, aby wypełnić prośby Maryi z Fatimy przeprośmy teraz Boga.

Rozważanie

O tryumf Najświętszych Serc

     Odejście od nas do innego życia papieża Jana Pawła II, skłania do wspomnień i refleksji. Warto spojrzeć wstecz i zauważyć związek z tym Wielkim Papieżem. Dzieło "Signum Magnum", które powstawało w 1979 roku, było zainspirowane Jego nauką i apelami. Papież Jan Paweł II zachęcał: "Proszę was, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności.". Wezwanie to odczytane zostało przez kilkanaście osób jako zachęta do pracy na rzecz drugiego człowieka, aby pomóc mu w uświadamianiu godności i trwaniu w wolności dzieci Bożych. Pierwszą inicjatywą była Dziecięca Krucjata Niepokalanej ( reaktywowana po 20 - tu latach) oraz Wspólnota Pomocników Niepokalanej. Dla Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej utworzone zostało pismo "Promyk Jutrzenki". Ruch Dziecięcej Krucjaty i obecnie Krucjaty Niepokalanej dla dorosłych oparty jest na wezwaniu Matki Bożej Fatimskiej. Prosi Ona o codzienną modlitwę różańcową, o podejmowanie ofiar w intencji nawrócenia grzeszników i o szczególną miłość i oddanie się Jej Niepokalanemu Sercu. Początki dzieła "Signum Magnum" wiązały się ściśle z powstaniem "Promyka Jutrzenki" i "Zwycięstwa Niepokalanej" w roku 1980. Pisma te zaistniały po to, aby szerzyć cześć Niepokalanej, według życzeń Pana Jezusa, które Matka Boża wyraziła w Fatimie: "Jezus pragnie, abym była więcej znana i miłowana". Od początku program działania oparty był na orędziu fatimskim i orędziu Miłosierdzia Bożego. Warto przypomnieć - pierwszy numer "Zwycięstwa Niepokalanej" powstał w 1980 (wstęp napisany 13 listopada), potem w 1981 i w 1982 jeszcze dwa tematyczne numery, a pierwszy numer "Promyka Jutrzenki" został wydany na początku stanu wojennego w grudniu 1981 r. Następne trzy numery "Promyka" w 1982 r. Potem kilka numerów na powielaczu. Pod przymusem Służb Bezpieczeństwa trzeba było zaprzestać wydawania czasopism. Dopiero od roku 1992 wznowione zostało wydawanie "Promyka Jutrzenki", a kwartalnika "Zwycięstwo Niepokalanej" od 1998 roku.
     Przez około dwadzieścia lat zostało podjętych szereg działań. Niepokalana po swojemu prowadziła to dzieło, zmieniając założenia i plany ludzi. Obecnie istnieje Krucjata Niepokalanej dla dorosłych i dla dzieci. Nazwa dzieła "Signum Magnum" powstała później - w październiku 1987 roku - w Roku Maryjnym ogłoszonym przez Jana Pawła II, w 70-tą rocznicę objawień fatimskich, a w 20-tą rocznicę wydania adhortacji apostolskiej Signum Magnum Papieża Pawła VI. Obecnie dzieło "Signum Magnum", chcąc jeszcze bardziej odpowiedzieć na Boże wezwanie, jest otwarte na nowe osoby, które mogą się włączać. Nazwa wspólnoty - Najmniejsi w Sercu Jezusa i Maryi - oddaje duchowość jej członków. We wspomnianej wspólnocie jedni oddają się całkowicie temu dziełu na wzór sióstr zakonnych, inni wspierają je poprzez apostolskie zaangażowanie, między innymi modlitewnie i przez podejmowanie ofiar duchowych.
     Wszystkie prace w tym dziele, wykonywane z gorliwością, wysiłki, ofiary, mają zmierzać do tego, aby nastąpił tryumf Niepokalanego Serca Maryi. Ona sama to zapowiedziała w Fatimie: "W końcu moje Niepokalane Serce zatryumfuje". W tym zwycięstwie chciejmy uczestniczyć. Zwycięstwo Niepokalanej dokonuje się przez Jej matczyną miłość w naszych sercach. Jeżeli my chcemy odnosić zwycięstwo nad złem, Ona da nam wszelkie potrzebne łaski. Przypomnijmy sobie, jak w czasie objawień fatimskich powiedziała do Łucji: "Moje Serce będzie dla ciebie schronieniem i drogą, która zaprowadzi cię do Boga." Właśnie w Sercu Niepokalanej znajdujemy odpowiednie bezpieczeństwo i możliwość rozwoju. W tym też Sercu jest pewna droga do Jezusa, który jest celem naszego życia. Możemy sobie wyobrazić wielkie zjednoczenie Serca Matki Najświętszej z Jej Synem. Niektórzy mówili już kilka wieków wcześniej o Sercu Jezusa i Maryi - "Najświętsze Serca", albo nawet jako o jednym sercu - "Najświętsze Serce". Tryumf Niepokalanego Serca Maryi jest tryumfem Serca Jezusowego. Nastąpi on z taką pewnością, jak wschodzi słońce każdego ranka, a wieczorem następuje jego zachód. Jednak dla nas byłoby lepiej, aby on już nastał. Przyczyniajmy się do Tryumfu Najświętszych Serc, współpracując w różnych dziełach istniejących w Kościele, nie oczekując zapłaty tu na ziemi, lecz mówiąc zawsze "słudzy my nieużyteczni".

     Wspólnota stała Najmniejsi w Sercu Jezusa i Maryi, poświęca swoje życie Bogu w celu oddania się całkowicie pracy ewangelizacyjnej, głównie poprzez media oraz służby na rzecz dzieci pokrzywdzonych, biednych, porzuconych. Chętni do włączenia się do Wspólnoty proszeni są o kontakt listowy na adres redakcji "Promyk Jutrzenki", ul. Dworek 12, 44-200 Rybnik lub telefoniczny - (032) 422 93 82.

Modlitwa wiernych

Przez Jezusa Chrystusa, Syna Maryi, który przez Mękę i Krzyż prowadzi nas do chwały zmartwychwstania, zanośmy pokorne błagania do Ojca niebieskiego:

1. Módlmy się za Kościół święty, aby rozważając na różańcu tajemnice życia Jezusa, niósł całemu światu Jego Ewangelię. Ciebie prosimy...
2. Módlmy się za Ojca Świętego, biskupów i kapłanów, aby prowadzili wiernych drogą prawdy i miłości nie kierując się względami ludzkimi i otrzymali od Boga łaskę zdrowia i radości. Ciebie prosimy...
3. Módlmy się wspólnoty różańcowe i koła żywego różańca, aby towarzyszyły swoją modlitwą tym, którzy przeżywają problemy z nadużywaniem alkoholu, ich rodzinom i wszystkim, którzy nie potrafią czy też nie chcą się modlić. Ciebie prosimy...
4. Módlmy się za wszystkich dobrowolnych abstynentów, aby ich przykład pociągał innych do życia bez alkoholu. Ciebie prosimy...
5. Módlmy się za wszystkie ruchy, stowarzyszenia i organizacje apostolstwa trzeźwości, aby należący do nich oddawali siebie na służbę Bogu w kształtowaniu cnoty trzeźwości potrzebnej do zbawienia i otrzymali od Boga moc i radość na tej drodze życia. Ciebie prosimy...
6. Módlmy się za siebie wzajemnie, aby kontemplacja oblicza Jezusa w tajemnicach różańcowych otwierała nas na Chrystusa obecnego w drugim człowieku. Ciebie prosimy...

Boże, z Twojej woli w łonie Maryi Panny Twój Syn Jednorodzony stał się człowiekiem, aby przez Krzyż poprowadzić nas do chwały zmartwychwstania, wspieraj nas ustawicznie swoją łaską na drodze życia wiecznego. Przez Chrystusa Pana naszego.

Na rozesłanie

     Niech słowa Maryi z Fatimy: "Moje Serce będzie dla ciebie schronieniem i drogą, która zaprowadzi cię do Boga", wytyczają drogę naszych starań o trzeźwość własną i naszych bliźnich. Na te starania przyjmijmy błogosławieństwo Boga.

Czytania: Jl 2,12-18; 2 Kor 5,20-6,3; Mt 6,1-6. 16-18

Dzień wdzięczności Bogu za Ruch Trzeźwości im. Św. Maksymiliana Kolbego jako kontynuację dzieła trzeźwości podejmowanego przez Bractwa Trzeźwości w XIX i XX wieku
Modlimy się za uczestników spotkań w grupach samopomocowych (AA, Al - Anon, Al - Ateen, DDA)

Wprowadzenie do Mszy Św.

      Rozpoczynamy czas Wielkiego Postu. Do każdego z nas Bóg kieruje wezwanie: "Pokutuj", tzn. zmień swój sposób myślenia o Mnie samym. Uznaj, że jestem twoim Ojcem. Chciej być moim dzieckiem i ochraniaj świat, w którym żyjesz, ponieważ Ja go stworzyłem i dałem go tobie w posiadanie. W tym szczególnym dniu Tygodnia Modlitw o trzeźwość Narodu dziękujemy Bogu za Ruch Trzeźwości im. Św. Maksymiliana Kolbego jako kontynuację dzieła trzeźwości podejmowanego przez Bractwa Trzeźwości w XIX i XX wieku. Prosimy natomiast za uczestników spotkań w grupach samopomocowych (AA, Al - Anon, Al - Ateen, DDA). Prosimy, aby program 12 Kroków przynosił owoce w ich życiu.

Rozważanie

Ruch Trzeźwości im. Św. Maksymiliana Kolbego
"NARÓD GINIE, GDY ZNIEPRAWIA SWOJEGO DUCHA"
Jan Paweł II w homilii podczas Mszy św. Jubileuszowej, Jasna Góra 19 czerwca 1983 roku

     Reaktywowanie Bractw Trzeźwości jako Ruchu Trzeźwości im. św. Maksymiliana Kolbego, dokonane zostało 19 września 1982 r. na Jasnej Górze podczas I Krajowej Pielgrzymki Apostolstwa Trzeźwości. Ruch ten jest kontynuacją bractw trzeźwości sprzed 1939 roku. Jego reaktywowanie jest odpowiedzią Kościoła i Narodu na prośbę Jana Pawła II wyrażoną do Rodaków 23 października 1978 roku w sprawie skutecznego przeciwstawienia się obyczajom zagrażającym egzystencji i dobru wspólnemu człowieka oraz jego rodzinie i narodowi.
     Podstawowym celem ruchu jest: "przez dobrowolną, całkowitą abstynencję wielu do trzeźwości stanowej i zawodowej wszystkich". Do tego celu służą wszystkie środki, "wszystkie możliwe nadprzyrodzone i przyrodzone byle zawsze moralnie godziwe". W ramach RTMK Biskupi erygowali w swoich diecezjach stowarzyszenia trzeźwościowe, które często noszą nazwę "Bractwo Trzeźwości". Patron Ruchu Trzeźwości św. Maksymilian Kolbe dał następujące pojęcie "Ruchu": "Życie to ruch - dążenie do celu. Każdy rozumny człowiek musi znać cel, do którego zdąża i każdą rzecz waży wedle celu. (...) Ostatecznym celem dla każdego stworzenia jest chwała Boża".
      Papież Pius XII uwypuklił moralny, społeczny i apostolski walor "ruchu": "Ruch to akcja (działalność), która stara się przyciągnąć jak najwięcej ludzi do ideału, budząc z letargu sumienia, poruszając ich problemy i czuwając nad wykonaniem ich określonych zadań. U podstaw więc każdego ruchu powinna być jakaś idea prawdziwie płodna i zdobywcza, ideał, który w swej zaborczości przekazuje wszystkim członkom, na wzór serca, impuls żywotny i nieodparty.
     Jest więc ruch zbiorowym i jednolicie zorganizowanym działaniem apostolskim ludzi przejętych - w przypadku RTMK - pociągającą ideą otrzeźwienia Polski i przywrócenia - na właściwe i godne miejsce w życiu każdego człowieka - cnoty trzeźwości i abstynencji i pragnących na serio osiągnąć jasno wytknięty cel przez Niepokalaną. "Niepokalana - uczy św. Maksymilian Kolbe - oto nasz ideał. Samemu do Niej się zbliżyć, do Niej się upodobnić, pozwolić, by Ona opanowała nam serca i całą naszą istotę, by Ona żyła i działała w nas i przez nas, by Ona miłowała Boga naszym sercem, byśmy do Niej należeli bezgranicznie - oto nasz ideał".
     "Nięcić wszędzie miłość i ufność ku Maryi Niepokalanej, a ujrzycie że nawet z oczu najzatwardzialszych grzeszników popłyną łzy, opróżnią się więzienia, zwiększy się zastęp trzeźwych pracowników, a ogniska domowe zawonieją cnotą, pokój i szczęście wyniszczy niezgodę i ból".
    Oto głównie dlaczego Ruch Trzeźwości im św. Maksymiliana Kolbego nie może być organizacją czy stowarzyszeniem o strukturach czysto socjologicznych i celach tylko społecznych. Przerost formalizmu organizacyjnego wnet "uśmierca życie ruchu". Stąd też RTMK chce być żywą i integralną, częścią, a zarazem jedną z form duszpasterstwa zwyczajnego, czerpiącego swoją siłę ku permanentnemu rozwojowi z żywotności Kościoła" - pisał w roku 1985 w "Ramowym Regulaminie Ruchu Trzeźwości im. Świętego Maksymiliana Kolbego" bp Jan Mazur, Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Trzeźwości. Prosił także duszpasterzy aby "wspólnie z apostolskim laikatem - w mocy wiary, nadziei i miłości walnie przyczynili się do przywrócenia trzeźwości i abstynencji na należne miejsce w życiu każdego człowieka".
      Członkiem, przyjacielem i miłośnikiem w RTMK zostaje się przez:
a/ złożenie przyrzeczenia wstrzemięźliwości w czasie nabożeństwa specjalnie w tym celu urządzonego
b/ wypełnienie i podpisanie deklaracji członkowskiej oraz wpisanie do Księgi Trzeźwości.

(opr. XZK.)

Do ewentualnego wykorzystania po rozważaniu i błogosławieństwie popiołu,
a przed rozpoczęciem posypania głów

Siostry i bracia, w tym świętym czasie, którego Środa Popielcowa jest pierwszym dniem, jesteśmy wezwani do nawrócenia, czyli zawierzenia słowu, które kieruje do nas Bóg. Popiól jest znakiem przemijania i znikomości ludzkiego życia. Prośmy miłosiernego Boga, by nas przyjął w bramy swego królestwa.
(Pieśń np. Ludu mój ludu, cóżem Ci uczynił)

Modlitwa wiernych

Wznieśmy bracia i siostry, do Boga Ojca przez Pana naszego Jezusa Chrystusa i za wstawiennictwem Jego Matki Niepokalanej, nasze m odły o trzeźwość i kulturę duchową Narodu.

1. Módlmy się za wszystkich chrześcijan, aby idąc za głosem Pana naszego Jezusa Chrystusa, opanowali żądze i popędy ciała. Ciebie prosimy...
2. Módlmy się za Naród polski, aby skutecznie stawiał czoło zagrożeniom ze strony nienawiści, niewiary, rozwiązłości i pijań stwa. Ciebie prosimy...
3. Módlmy się za Maksymiliański Ruch Trzeźwości powołany do istnienia przez biskupów, aby za wstawiennictwem św. Maksymiliana, objął s woim apostolstwem cały naród. Ciebie prosimy...
4. Módlmy się za alkoholików podejmujących pracę według 12 Kroków,aby otrzymali pogodną trzeźwość w tym życiu i szczęście wieczne po śmierci. Ciebie prosimy...
5. Módlmy się za naszych zmarłych, aby Dobry Bóg obdarzył ich łaską nieba, oni zaś nas swoją pomocą w trosce o otrzeźwienie Polski i moralne odrodzenie Narodu. Ciebie prosimy...
6. Módlmy się za nas tutaj zgromadzonych, abyśmy przykładem życia z Chrystusem i własną postawą trzeźwości przyczyniali się do realizowania Królestwa Bożego na ziemi. Ciebie prosimy...

Wszechmogący Boże, naucz nas prowadzić życie uczciwe, trzeźwe i abstynenckie, godne Twoich dzieci, abyśmy mogli przez trudy życia dojść do Ciebie w niebie. Przez Chrystusa Pana naszego.

Na rozesłanie

     Niech Ruch Trzeźwości im św. Maksymiliana Kolbego stanie się nam bliski. Niechaj ożywa w nas świadomość, że Niepokalana jest dla nas ideałem. Niechaj wzbudzi w nas pragnienie żeby samemu do Niej się zbliżyć, do Niej się upodobnić, pozwolić, by Ona opanowała nam serca i całą naszą istotę, by Ona żyła i działała w nas i przez nas, by Ona miłowała Boga naszym sercem, byśmy do Niej należeli bezgranicznie. Niechaj na ten trud błogosławi nam Bóg.

Czytania: Pwt 30, 15-20, Ps. 1 Łk 9, 22-25

Dzień wdzięczności Bogu za sierpień jako miesiąc abstynencji
Modlimy się za pracowników lecznictwa odwykowego i instytucji pracujących nad trzeźwością narodu.

Wprowadzenie do Mszy Św.

      Wczoraj rozpoczęliśmy Wielki Post. Jest to czas łaski. Z wiarą wyznajmy, że Pan Jezus jest naszym usprawiedliwieniem i pokojem naszych serc, ponieważ przynosi nam odpuszczenie win i nieprawości. Dzisiaj pragniemy podziękować Bogu za sierpniowe dni abstynencji. Dziękujemy także za wsparcie przez Jana Pawła II tych, którzy w sierpniu podejmują apostolstwo trzeźwości. Modlitwą obejmijmy dzisiaj pracowników lecznictwa odwykowego i instytucji pracujących nad trzeźwością narodu. Niechaj Bóg wynagrodzi im poświęcenie dla potrzebujących ich pomocy.
Abyśmy godnie prosili Boga w naszych sprawach, przeprośmy Boga za grzechy.

Rozważanie

Sierpień miesiącem abstynencji

      W dniach 15-16 czerwca roku 1984, w Radomiu, podczas 201-szej Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski podjęto uchwałę, że miesiąc sierpień, jako miesiąc wielkich uroczystości maryjnych i doniosłych rocznic narodowych będzie miesiącem trzeźwości Narodu. W przypadaj następujące święta: 2 sierpnia - Matki Bożej Anielskiej, 6 sierpnia - Przemienienie Pańskie, 14 sierpnia - św. Maksymiliana Kolbego, 15 - Wniebowzięcie Matki Bożej, 22 - Matki Bożej Królowej, 26 - Matki Bożej Częstochowskiej. Znaczące zaś dla Narodu daty historyczne to między innymi: 14 sierpnia 1385r - Unia Polski z Litwą w Krewie, 15 sierpnia 1920 r. - Cud nad Wisłą, 1 sierpnia 1944 r. - wybuch Powstania Warszawskiego, 26 sierpnia 1956 r. - Jasnogórskie Śluby Narodu, 31.08.1980 r. - podpisanie solidarnościowych Umów Społecznych. Początkowo był to miesiąc rezygnacji z wódki. Wyjaśniano wówczas: "Sierpniowy akt sprzeciwu będzie polegał na niepiciu, niepodawaniu i nie kupowaniu wódki, a także na jej nie wytwarzaniu oraz na bezwzględnym zachowaniu trzeźwości przy piciu wina i piwa". Do roku 2000 sierpień był obchodzony jako Miesiąc Trzeźwości. Od 2001 roku jest on przeżywany jako Miesiąc Abstynencji. Motywem tej zmiany stał się fakt, że znalazły się osoby, które zaczęły twierdzić, że nie chodzi o abstynencję, tylko o nie nadużywanie alkoholu. Te fakty spowodowały, iż "pierwotna idea biskupów została rozmyta". Zatem, żeby wszystko stało się klarowne - sierpień stał się miesiącem abstynencji.
     W czerwcu 1987 roku podczas Apelu Jasnogórskiego w trakcie III Pielgrzymki do Ojczyzny, Papież Jan Paweł II modlił się na Jasnej Górze: "Maryjo, Królowo Polski, bądź nadal natchnieniem tych wszystkich, którzy walczą o trzeźwość swych bliźnich, o trzeźwość siebie samych. O trzeźwość Narodu. Jestem szczególnie wdzięczny tym, którzy podejmują inicjatywy w tej dziedzinie - zwłaszcza w miesiącu sierpniu, a także w czasie przygotowania do tej papieskiej pielgrzymki. Nie wolno tych inicjatyw ośmieszać i pomniejszać! Nie wolno! Zbyt wysoka jest stawka, o którą chodzi. Wiemy to dobrze z historii. Zbyt wysoka jest stawka! I trzeba tutaj iść pod prąd! Pod prąd społecznego nawyku i płytkiej opinii. Pod prąd ludzkiej słabości. Pod prąd źle rozumianej 'wolności'. Wolność nie została człowiekowi dana przez Stwórcę do tego, ażeby niszczył siebie i drugich. Wolność to nie jest samowola. Maryjo, Królowo Polski, Pani Jasnogórska, bądź natchnieniem polskich sumień. Bądź naszą Matką i Wychowawczynią! Nie zrażaj się naszymi słabościami. Bądź dla nas wymagająca! W tej godzinie Jasnogórskiego Apelu dziękuję Ci za wszystkich, którzy walczą o życie nie narodzonych. I którzy walczą o życie i zdrowie całego narodu, każdego człowieka zagrożonego nałogiem."
     Pozostańmy zawsze wierni Jasnogórskim ślubom, w których wołamy do Matki Bożej - iż "przyrzekamy wypowiedzieć walkę pijaństwu". Jeden miesiąc to tak niewiele i jednocześnie tak nieskończenie dużo, jeśli cały Naród właśnie w miesiącu sierpniu połączy się solidarnie w trzeźwości. Niech w tym dziele otrzeźwienia wspiera nas opieka naszej Matki.

(Opr. XZK)

Modlitwa wiernych

Pan powiedział "proście a otrzymacie" - zanieśmy więc nasze prośby do Boga, który może nas wybawić od wszelkich uzależnień.

1. Módlmy się za Kościół Boży, aby na całym świecie mógł przekazywać ludziom prawdę o wolności i godności ich człowieczeństwa. Ciebie prosimy...
2. Módlmy się za sprawujących władzę w naszym państwie, aby poprzez mądre ustawy i zarządzenia przyczynili się do otrzeźwienia narodu. Ciebie prosimy...
3.Módlmy się za Naród Polski, aby sierpniowe ofiary życia wielu Polaków przyczyniły się do owocnej pracy nad wolnością od wszelkich nałogów. Ciebie prosimy...
4. Módlmy się za wszystkie polskie rodziny, aby panowały w nich prawdziwie trzeźwe i chrześcijańskie obyczaje. Ciebie prosimy...
5. Módlmy się za lekarzy, terapeutów i wszystkich pracowników lecznictwa odwykowego i instytucji pracujących nad trzeźwością narodu, aby mieli dużo sił i cierpliwości oraz naśladowców w swojej pracy. Ciebie prosimy...
6. Módlmy się za nas wszystkich, abyśmy na serio potraktowali apele Ojca św. Jana Pawła II o trzeźwość Polaków. Ciebie prosimy...

Boże Ojcze, spraw przez Jezusa Chrystusa Syna Swego, aby dzięki trzeźwości ojców naszych zapanował pokój Boży w naszych rodzinach.

Na rozesłanie

     "Maryjo, Królowo Polski, bądź nadal natchnieniem tych wszystkich, którzy walczą o trzeźwość swych bliźnich, o trzeźwość siebie samych." Niechaj te słowa będą i naszą prośbą do Boga za wstawiennictwem Maryi. Niechaj Bóg nam błogosławi.

Czytania: Iz 58, 1-9 Ps. 86; Mt 9, 14-15

Dzień wdzięczności Bogu za beatyfikację apostoła trzeźwości O. Honorata Koźmińskiego
Modlimy się za nauczycieli i wychowawców

Wprowadzenie do Mszy Św.

      Post cielesny należy łączyć z uczynkami miłości. Za zło, które popełniliśmy obowiązuje nas "zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu". Dzisiaj wyrażamy Bogu wdzięczność za beatyfikację przez Jana Pawła II O. Honorata Koźmińskiego, kapucyna. Ten człowiek podjął działania, których owocem było powstanie gospód i herbaciarni tanich i bezalkoholowych. Niechaj Bł. O. Honorat będzie wzorem działań dla nauczycieli i wychowawców, których powierzamy Bogu, prosząc dla nich o dar współpracy z nimi rodziców dzieci, które uczą. Niechaj za tę ciężką pracę otrzymają wdzięczność ze strony ludzi już tu na ziemi a kiedyś szczęście przebywania w radościach Nieba.
Uznajmy, że jesteśmy grzeszni i prośmy Boga o wybaczenie.

Rozważanie

Bł. o. Honorat Koźmiński, kapucyn

      Bł. o. Honorat Koźmiński, kapucyn 1829-1916. Urodził się w Białej Podlaskiej. Wychowany w duchu religijnym w okresie szkoły średniej zachwiał się w wierze i zaprzestał praktyk religijnych. W 1846 został posądzony o udział w spisku przeciw władzom carskim. Osadzony w cytadeli warszawskiej doświadczył głębokiego nawrócenia wewnętrznego. W 1848 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów i otrzymał imię zakonne Honorat. Od pierwszych lat kapłaństwa dał się poznać jako gorliwy duszpasterz. Propagował Koła Żywego Różańca i III Zakon Świeckich. Był cenionym misjonarzem ludowym. Dużo czasu poświęcał pracy pisarskiej. Słynął zwłaszcza jako wytrawny kierownik duchowny i spowiednik. Największym dziełem o. Honorata było stworzenie nowej formy życia zakonnego-życia ukrytego, bez habitów i oznak zewnętrznych. W sumie założył 26 wspólnot zakonnych od jego imienia zwanych honorackimi. Zakładane przez niego zgromadzenia podejmowały najbardziej palące problemy życia publicznego. Takim problemem był też alkoholizm. Niektóre zgromadzenia miały wyraźne cele i zadania apostolstwa trzeźwości. Przykładem może być Zgromadzenie Służek Najświętszej Maryi Panny. Siostry z tego zgromadzenia miały być apostołkami trzeźwości zwłaszcza wśród ludności wiejskiej. To zadanie zostało im przydzielone jako odpowiedź na apel Matki Bożej skierowany w Gietrzwałdzie (1877) do Polaków o zaprzestanie picia wódki, codziennego omawiania różańca i apostołowania we własnych domach. o. Honorat tak pisał: "Czyż nie godziłoby się nam przeto przypuścić, że pod naszą ubogą strzechą szuka Matka Boża dusz, które by były jakby zawiązkiem tego odrodzenia zepsutego świata, że na tej niwie od wieków niepłodnej, jakby odłogiem leżącej, chce Ona zaszczepić nową Ewangeliczną winnicę, która by obfite owoce wydała".
     W 1880 r. wspólnie z o. Franciszkiem Szymanowskim podjęli inicjatywę zakładania gospód bezalkoholowych. Powołana do tego zadania została wspólnota quasi zakonna martanek (gospodziarek). W 1882 r. Połączyły się ze "Służkami" i one przejęły prowadzenie gospód i herbaciarni. W latach 1879-83 było ponad 70 takich gospód między innymi w Zakroczymiu, Nowym Mieście, Wronie, Płońsku. Z nakazu władz rządowych Królestwa Polskiego placówki te stopniowo likwidowano pod zarzutami "szerzenia zasad socjalizmu". Tak o tej inicjatywie pisał błogosławiony Honorat "Zaprowadził on wstrzemięźliwość od wódki między ludem, ale ciągle mu przeszkadzali Żydzi ściągając chłopów i pobudzając do pijaństwa. Żeby przeto odwrócić lud ów od Żydów, założył gospodę chrześcijańską, w której za 5 groszy można było dostać kubek herbaty z bułką, do czego rzucił się lud ubogi. A że pokazało się, że mimo wielkiej taniości można było wyjść na swoje, więc nie tylko "Gospoda Nowomiejska" olbrzymio wzrosła, ale w krótkim czasie po całym kraju pozakładano podobne gospody". Może warto byłoby i w dzisiejszych czasach do tej idei bł. o. Honorata wrócić?

(O. Krzysztof Kościelecki OFM Cap.)

Modlitwa wiernych

Świadomi zagrożeń, jakie alkohol niesie z sobą dla pracy wychowawczej w narodzie, módlmy się teraz do Niebieskiego Ojca.

1. Módlmy się za Kościół św., aby jaśniał cnotami ku chwale Bożej i zbudowaniu tych, do których jest posłany. Ciebie prosimy...
2. Módlmy się o beatyfikację Ojca św. Jana Pawła II, który wielokrotnie nawoływał Polaków do trzeźwości. Ciebie prosimy...
3. Módlmy się za rodziny żyjące trzeźwo i pobożnie, aby trwały w swoim sposobie życia i przykładem pociągały innych do Chrystusa. Ciebie prosimy...
4. Módlmy się za wszystkich chorych i cierpiących, aby swoje cierpienia ofiarowali w intencji moralnego odrodzenia Narodu Polskiego. Ciebie prosimy...
5. Módlmy się za wszystkie zgromadzenia, które założył Bł. O. Honorat, aby były wierne charyzmatowi swego Założyciela. Ciebie prosimy...
6. Módlmy się za nas biorących udział we Mszy św. abyśmy wzmocnieni słowem Bożym, byli trzeźwi każdego dnia. Ciebie prosimy...

Panie Jezu, który przez swojego apostoła Piotra zachęcałeś nas do trzeźwości, umocnij nas w dobrych postanowieniach i naucz zło dobrem zwyciężać. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Na rozesłanie

      Idąc dzisiaj do naszych codziennych spraw rozważmy słowa O. Honorata: "Czyż nie godziłoby się nam przeto przypuścić, ze pod naszą ubogą strzechą szuka Matka Boża dusz, które by były jakby zawiązkiem tego odrodzenia zepsutego świata, że na tej niwie od wieków niepłodnej, jakby odłogiem leżącej, chce Ona zaszczepić nową Ewangeliczną winnicę, która by obfite owoce wydała". Przyjmijmy Boże błogosławieństwo.

DROGA KRZYŻOWA

"Byśmy trzeźwo i z uwagą zdołali stawić czoła siłom zła"
(kard. J. Ratzinger "Droga Krzyżowa w Koloseum 25.III.2005 r.)

Modlitwa na rozpoczęcie

     Panie Jezu uczyłeś nas że " kto kocha swoje życie traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne"(J 12,250. Jakże daleko nam do realizacji tych słów w konkretnym życiu. Jesteśmy tak bardzo przywiązani do tylu spraw i ludzi. Nie rozumiemy do końca, że jedynie ofiarując swoje życie możemy je ocalić. Dotyczy to także naszego zaangażowania w dzieło otrzeźwienia naszego narodu. Wielu z nas ucieka lub się wycofuje słysząc o abstynencji. Pomóż nam Jezu odczytać w świetle tej drogi nasze postawy. Niech to rozważanie nie będzie tylko pobożnym uczuciem woli, ale zachęci nas do konkretnych czynów.

Stacja pierwsza
Jezus na śmierć skazany

     Piłat po ludzku stara się ocalić Człowieka, który przed nim stoi. Jednak krzyk tłumu zagłusza jego słowa, a jeszcze bardziej głos sumienia. Ludzie domagają się śmierci Jezusa. Piłat bojąc się reakcji tłumu, wbrew własnemu sumieniu wydaje wyrok-śmierć.
     Pomóż nam Jezu zawsze w każdej chwili być wiernymi cichemu głosowi swojego sumienia. Niech zawsze stajemy po stronie człowieka krzywdzonego i niesłusznie oskarżanego.

Stacja druga
Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

     Król wyśmiany z krzyżem na ramionach i w cierniowej koronie rusza w swoją ostatnia drogę. Niesie krzyż narzędzie zbawienia i odkupienia człowieka. W ten sposób pokazuje każdemu z nas jak ma zachować się wówczas, gdy spadają różne niezasłużone cierpienia. Ukazuje w jaki sposób odnajduje się drogę do prawdziwego człowieczeństwa.
     Panie, pomóż nam rozpoznawać Twoje oblicze w ludziach zepchniętych na margines, a nam samym dodawaj wiary i odwagi, abyśmy nigdy nie uciekali od krzyża. Pomóż nam przyjmować codzienne krzyże.

Stacja trzecia
Jezus upada po raz pierwszy

     Człowiek pod wpływem alkoholu upada wiele razy. Staje się karykaturą siebie i pośmiewiskiem dla innych. W wielu wypadkach dzieje się tak dlatego bo wierzymy w nasz spryt, nasze możliwości, nasze zdolności. Nasze życie kształtuje pycha. Jezus pokazał, że drogą do pokonania pychy jest uniżenie.
      Jezu, pozwól podnosić się nam z upadków powodowanych przez pychę. Chcemy uczyć się od Ciebie pokory. Chcemy uczyć się odrzucania każdego grzechu nawet najmniejszego.

Stacja czwarta
Jezus spotyka Matkę swoją

     "A Twoją duszę miecz przeniknie"(Łk 2,35). Oto teraz na drodze krzyżowej realizują się te słowa. Staje się to rzeczywistością. Matka stoi z odwagą i wiarą gdy inni uciekają. Wierzy, że tylko w ten sposób jej Syn może wypełnić zamysł Odwiecznego Ojca.
     Święta Matko, ucz nas wiary, że mimo tryumfującego zła biorącego swój początek w alkoholu możemy z nadzieją patrzeć na zwycięstwo dobra także w duszach tych, którzy teraz tkwią jeszcze w okowach zniewolenia.

Stacja piąta
Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść Krzyż Jezusowi

     Szymon wracał z pola po ciężkiej pracy. Wracał do swojego domu. Ale na drodze spotyka orszak skazańców i zostaje siłą przymuszony do pomocy jednemu z Nich. W tej chwili jego serce przepełnia złość i niechęć. Musi upłynąć jeszcze wiele miesięcy by odkrył Komu pomagał dźwigać ciężki krzyż. Chyba inaczej spojrzał wówczas na tę sytuację.
     Jezu, pomóż nam przychodzić innym z pomocą nawet wówczas gdy na to nie mamy ochoty. Obyśmy rozumieli, że niosąc krzyż bliźnich stajemy się sługami zbawienia.

Stacja szósta
Weronika ociera twarz Jezusowi

     Weronika była w stanie przecisnąć się przez żołnierski kordon by otrzeć zakrwawioną twarz Skazańca. Mimo niesprzyjających sytuacji i panoszącego się zła pozostaje "dobrą kobietą". Jest to jakże prosty gest współczucia dla człowieka znajdującego się w potrzebie niezależnie czy słusznie czy niesłusznie skazanego.
      Panie, niech przykład św. Weroniki pomoże uwrażliwiać nasze sumienia na potrzeby innych. Niech nasze serca będą czyste i otwarte tak by mogły zobaczyć Twoją obecność pośród świata i byśmy mieli dużo odwagi by Twój obraz ukazywać temu światu.

Stacja siódma
Jezus upada po raz drugi

     Wielu z nas patrząc na rozpicie polskiego społeczeństwa opuszcza bezradnie ręce i z trwogą myśli o przyszłości, ale nic nie robi by temu zapobiec. Postawa bierności i narzekania dominuje w wielu środowiskach. Brak jest chęci by zaangażować się w różne ruchy, stowarzyszenia i organizacje o charakterze trzeźwościowym. Chrystus upada pod ciężarem krzyża i spogląda na nas z nadzieją by obudziło się nasze serce.
      Chryste, daj nam wielkie serce byśmy mogli odrzucić pokusy wygodnictwa i byli gotowi przeciwstawiać się wszystkiemu co zniewala człowieka.

Stacja ósma
Jezus spotyka płaczące niewiasty

     Próżny lament czynią jerozolimskie kobiety. Płaczą nad losem Jezusa, ale nie widzą swoich win i zaniedbań. Często stajemy w roli takich kobiet. Czynimy próżny zgiełk i lament nad innymi Zauważamy ich "trudne położenie". Nie umiemy i nie podejmujemy próby wyzwolenia się z własnych słabości.
      Chryste, który mówiłeś płaczącym niewiastom o pokucie pomóż nam zrozumieć samych siebie. Zawracaj nas z drogi grzechu i błędów. Niech podążamy drogami Prawdy i Dobra.

Stacja dziewiąta
Jezus upada po raz trzeci

     Patrzymy na Chrystusa po raz trzeci leżącego na ziemi. W tym obrazie chcemy zobaczyć nasze sprzeniewierzenia się woli Ojca. Zły przykład dawany dzieciom i młodzieży oraz brak zainteresowania ich życiem sprawia, że wielu z nich sięga po alkohol tylko po to by zwrócić na siebie uwagę dorosłych.
      Panie, pozwól nam rozumieć problemy współczesnych młodych ludzi. Pomóż im powstawać z upadków nie zawsze przez nich zawinionych. Daj młodym jak najwięcej dobrych przewodników po trudnych współczesnych czasach.

Stacja dziesiąta
Jezus z szat obnażony

     Ogołocenie Jezusa przypomina i nasze ogołocenie wówczas gdy jesteśmy pozbawieni łaski uświęcającej, gdy żyjemy w grzechu i uważamy, że tak trzeba bo inni tak czynią. Chrystusowi tę szatę zdarto przemocą. W grzechach tkwimy z własnej winy. Nie wstydzimy się takich sytuacji.
Chryste, obnażony z szat i wystawiony na ludzkie pośmiewisko pozwól nam dostrzegać grzech tam gdzie inni go nie widzą. Pomóż nam także dostrzegać biedę i ubóstwo naszych braci, a zwłaszcza ubóstwo i biedę duchową. Pamiętajmy o nich w naszych modlitwach.

Stacja jedenasta
Jezus przybity do krzyża

     Kaci rozciągnęli ciało Chrystusa na drzewie krzyża. Teraz zadają raz po raz straszliwe rany wbijając gwoździe. Jezus nie szuka uśmierzenia swojego bólu, ani w ludzkich dobrych słowach pocieszenia, ani w środkach znieczulających. Chce być do końca świadom tego co się z nim dzieje. Chce świadomie przeżywać ostatnie chwile ziemskiego życia.
     Panie Jezu, pozwól mi w chwilach trudnych także być świadomym otaczającej mnie rzeczywistości. Nie pozwól bym uciekał przed problemami dnia codziennego w złudny świat alkoholu i narkotyków.

Stacja dwunasta
Jezus umiera na krzyżu

     Królewskość Jezusa nawet na krzyżu wystawiono na wyszydzenie. Bo jaki król umiera na krzyżu? Krzyż-tron Chrystusa podpisano aż w trzech języka by było wiadome światu kto na nim umiera. Jedynie poganin, rzymski setnik odkrywa i ogłasza Kim był ukrzyżowany Człowiek.
     Jezu Chryste, pozwól nam odkryć Twoją Osobę pośród ciemności i zamętu współczesnego świata. Pozwól nam iść za Tobą zwłaszcza w chwilach Twojej pozornej nieobecności, gdy wszystko zdaje się spowijać mrok.

Stacja trzynasta
Jezus zdjęty z krzyża i złożony w ramiona Matki

     Ta scena przywołuje obrazy z Nazaretu, gdzie żyje szczęśliwa rodzina: Maryja, Józef i Jezus. Ileż razy był wówczas kołysany na rękach Matki. Ileż było wtedy radości i łez szczęścia. Jakże inne są teraz owe łzy Matki. Inaczej gładzą martwe ciało Jezusa dłonie Matki.
      Panie, prosimy Cię, aby w naszej Ojczyźnie nie było matek, które stają nad grobami swoich dzieci bo odchodzą za wcześnie na skutek śmiertelnego zapicia.

Stacja czternasta
Jezus złożony do grobu

     W ogrodzie człowiek dopuścił się po raz pierwszy grzechu. W ogrodzie spoczęło ciało Tego, który nas od grzechu wybawił. Ten moment przypomina nam także prawdę o obumieraniu ziarna pszenicznego, które wydaje plon obfity. Każdego dnia podczas Mszy św. Jezus staje się dla nas chlebem na życie wieczne. Wielu z tego obfitego owocu korzysta. Ilu jest także tych którzy mogą, a nie chcą?
     Panie Jezu, podczas każdej Mszy św. przychodzisz do nas pod niepozorna postacią chleba i wina. Umacniasz nas tym pokarmem na drogach ziemskiej wędrówki. Prosimy, aby ten pokarm stał się udziałem także tych, którzy opuszczają zwłaszcza niedzielne Eucharystie. Niech świadomość mocy płynącej ze Stołu Pańskiego dodaje odwagi również i tym, którzy opowiadają się po stronie dobra.

Zakończenie

     Sługa Boży Jan Paweł II chętnie odprawiał nabożeństwo "Drogi Krzyżowej". Szczególnie wyraźnie odczuwaliśmy tę miłość, gdy po raz ostatni ze swojej kaplicy z krzyżem w dłoniach towarzyszył "Drodze Krzyżowej" odprawianej w Koloseum. Niech Jego przykład zachęca nas do ciągłej adoracji Jezusa cierpiącego i ukrzyżowanego. Niech będzie zachętą do zmiany swojego życia, do powstawania z upadków i kroczenia w blaskach Jezusowej Ewangelii.

(O. Krzysztof Kościelecki OFM Cap.)

Czytania: Iz 58, 9b-14; Ps. 86; Łk. 5,27-32

Dzień wdzięczności Bogu za beatyfikację ks. Bronisława Markiewicza, apostoła trzeźwości
Modlimy się za kapłanów i świeckich apostołów trzeźwości

Wprowadzenie do Mszy Św.

      Bł. ks. Bronisław Markiewicz, za którego beatyfikację dzisiaj dziękujemy Bogu, mówił:"Gdy brakuje świętych w narodzie, robi się ciemno w głowach ludzkich i ludzie nie widzą dróg, którymi należy postępować." Jesteśmy szczęśliwi, że w polskim narodzie jest św. Kazimierz Królewicz. Niechaj jego przykład umiłowania Boga w Eucharystii pomoże i nam być blisko Jezusa i będzie przykładem jak należy postępować. Módlmy się dzisiaj za kapłanów i świeckich apostołów trzeźwości. Kard. Wyszyński mówił: "Przez całkowitą abstynencję duchowieństwa katolickiego - do trzeźwości całego Narodu polskiego!" Niechaj świeccy wspierają swoich duszpasterzy.
Przeprośmy Boga za nasze grzechy.

Rozważanie

Bł. ks. Bronisław Markiewicz, Apostoł Trzeźwości

      Urodził się 13 lipca 1842 roku w Pruchniku koło Przemyśla. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 września 1867 roku. Pracował jako wikariusz w Harcie koło Jarosławia a następnie w parafii katedralnej w Przemyślu. Po trzyletnim pobycie w Przemyślu odbył uzupełniające studia z filologii klasycznej i pedagogiki na Uniwersytetach we Lwowie i Krakowie. Proboszczem był w parafii Gać koło Przeworska a następnie od 1877 roku w Błażowej koło Rzeszowa gdzie z jego inicjatywy rozwinął się ruch trzeźwościowy. Z kolei był profesorem seminarium w Przemyślu. W 1885 roku postanowił poświęcić się życiu zakonnemu. We Włoszech spotkał się z ks. Janem Bosko i poznał jego metodę wychowawczą. W 1892 roku wrócił do Polski aby w duchu Jana Bosko zorganizować zakład wychowawczy dla opuszczonej młodzieży. Został proboszczem w podkarpackiej osadzie Miejsce, którą później nazwał Miejsce Piastowe. Ta zaniedbana parafia w szybkim tempie zmieniła się pod względem religijnym i obyczajowym. Zahamował się tam proces degeneracji wywołany pijaństwem i marnotrawstwem, podniósł się poziom gospodarczy i kulturalny. W lipcu 1898 roku ukazał się pierwszy numer założonego przez niego pisma "Powściągliwość i Praca". Ważnym działem tematycznym pisma były problemy wychowawcze i trzeźwościowe, walka z pijaństwem, nikotynizmem, karciarstwem, wyzyskiwaniem ludu. Założył dwa zgromadzenia - michalitów i michalitki. Natchniony niezwykłym charyzmatem u początku XX wieku przepowiedział wojnę światową, rolę chrześcijańskiej Polski w przyszłych wydarzeniach dziejowych oraz wybór Polaka na papieża. Zmarł 29 stycznia 1912 roku w Miejscu Piastowym w opinii świętości. Jako kapłan szczególnie troszczył się o trzeźwość tych, wśród których Bóg go postawił. Aby odciągnąć ludzi od pijaństwa inicjował w parafiach rozrywki kulturalne, organizował orkiestry i chóry śpiewacze, czytelnictwo dobrej lektury, zachęcał do modlitwy, do nabożeństw ekspiacyjnych, do udziału w bractwach trzeźwościowych. Spośród jego metod była i taka. W parafii Gać "chcąc położyć koniec zgorszeniom, zażądał, aby gospodarz przed ślubem syna lub córki składali na ręce ks. proboszcza kaucję, tj. pewną sumę pieniędzy, która będzie im zwrócona, gdy wesele odbędzie się spokojnie, bez kłopotu i bijatyki; inaczej pieniądze miały być rozdzielone między ubogich w parafii. Środek okazał się zbawienny i skuteczny. Czuwali bowiem gospodarze, aby nie dopuścić do kłótni i awantury; była ostrożniejsza i młodzież, aby nie narazić rodziców na utratę kaucji. Czuwała też stara Urszula, żebraczka, która zwykle krążyła przy domu wesela oczekując, czy się pobiją. Gdy się to jeszcze czasem i pomimo kaucji zdarzyło, biegła zdyszana na plebanię i już z daleka wołała: Pobili się, jegomościu, pobili. Kaucja dla biednych. Niech im Pan Jezus da zdrowie, pobili się!" W 1996 roku Jan Paweł II napisał: "Myślą wracam (...) do Sługi Bożego Księdza Bronisława Markiewicza. Kapłan ten, przepełniony miłością Boga i człowieka, poświęcił swe życie zapomnianym i odepchniętym sierotom, biednym dzieciom oraz opuszczonej i zaniedbanej moralnie młodzieży. Swoim córkom i synom duchowym dał wzór żywej wiary i nadziei, umiłowania modlitwy i przykład bezinteresownej troski o zbawienie dusz ludzkich" (List Jana Pawła II na Jubileusz 75-lecia Zgromadzenia Św. Michała Archanioła). Dnia 20 grudnia 2004 roku w obecności Ojca Świętego Jana Pawła II został odczytany dekret o cudzie za wstawiennictwem Czcigodnego Sługi Bożego ks. Bronisława Markiewicza i przez Papieża Polaka potwierdzony. Beatyfikacja Sługi Bożego ks. Bronisława Markiewicza została początkowo wyznaczona na dzień 24 kwietnia 2005 roku w Rzymie, ale śmierć Jana Pawła II spowodowała przesunięcie terminu na dzień 19 czerwca 2005 roku. Beatyfikacja odbyła się w Warszawie. Dokonał jej legat papieski kard. Józef Glemp - Prymas Polski. Wspomnienie liturgiczne zostało wyznaczone na dzień 30 stycznia.

(Opr. XZK)

Modlitwa wiernych

Do Boga, który dla umocnienia naszej wiary dokonał tak wiele cudów i znaków w ciągu dziejów Kościoła zanieśmy naszą modlitwę. 1. Módlmy się za Kościół święty, aby był dla świata znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem przez nawrócenie i pokutę. Ciebie prosimy...
2. Módlmy się za Ojca świętego Benedykta XVI, aby spotykając się z wiernymi przygotował ich na spotkanie z miłosiernym Chrystusem, który samego siebie za nas wydał. Ciebie prosimy...
3. Módlmy się za wszystkich działających na rzecz otrzeźwienia narodu, aby ich liczba wzrastała, aby nie załamywali się licznymi trudnościami, lecz w Jezusie Chrystusie dostrzegli źródło swej mocy. Ciebie prosimy...
4. Módlmy się za wszystkich, którzy rozpijają Polaków, którzy prowadzą nielegalną sprzedaż alkoholu, aby pamiętali, że są przyczyną nieszczęść i moralnego upadku. Ciebie prosimy...5. Módlmy się za wszystkich kapłanów, aby zachowali nieskazitelność swego życia i wytrwali w wierności Chrystusowi. Ciebie prosimy...
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy poważnie potraktowali wezwania Jana Pawła II do życia w trzeźwości. Ciebie prosimy...

Boże, Tobie jest miła każda modlitwa zanoszona w pokorze. Wejrzyj na nas i błogosław nas. Przez Chrystusa Pana naszego.

Na rozesłanie

     Bł. ks. Bronisław Markiewicz stwierdził: "Uczy nas historia, że im większe dzieło, tym większe musi przechodzić próby i przeciwieństwa." Niechaj te słowa będą dla nas potrzymaniem w trudnych chwilach troski o trzeźwość Narodu.